Πέμπτη, 12 Νοεμβρίου 2009

Αίνιγμα




Γυρνά στα χέρια της φωτιές
κι ύστερα σβήνει
σε δυο ποτάμια από ατέρμονες βροχές

Κρατά τα όνειρα του κόσμου
κι όλο βήχει
σαν να ξερνάει όσες μάτωσαν πληγές

Περνά η Άνοιξη, η Σιωπή
και είναι ερωτευμένη
μοιάζει οι καημοί να αλαργεύουν με ευχές

Ύστερα καίγεται ξανά
και διαφεντεύει
όλο τον κόσμο από ανήλιαγες στοές

Τη λένε κόρη και ο όχλος
τη ζηλεύει
δεν τη χαλάνε οι φωτιές κι οι αστραπές

Θέλει να μοιάσει με τον ήλιο
αλλοπαρμένη
πόσα αγόρια την ποθήσαν.. πόσες ψυχές...


Δόικος Δ. Cop. 2009

Δεν υπάρχουν σχόλια: